เด็กชายอาร์เธอร์อายุครบ 6 ขวบครับ โตขึ้นเยอะเลย
วันเกิดปีนี้ หม่ามี๊จัดงานง่ายๆในพาร์คอีกแล้ว เลือกที่ Gledhill Park สดวกมาก
เพราะ สถานที่ดี ใกล้บ้านเพื่อนๆ เด็กๆก็มีที่ให้เล่นสนุกได้ทันที ทั้งเครื่องเล่นและน้ำตื้น


เราก็เตรียมแค่อาหารและเครื่องดื่มไปเท่านั้น ง่ายสุดตามประสาแม่ผู้ไม่มีเวลาเตรียมของสด
คือ ซื้อคัพเค้ก น้ำผลไม้ โทรสั่งพิซซ่าแล้วไปรับที่ร้าน

บรรดาแขกที่มา หม่ามี๊ก็โทรเชิญ 6 วันล่วงหน้า ซึ่งถือว่ากระทันหันมาก
เพราะเป็นช่วงซัมเมอร์ที่บรรดาครอบครัวมักจะไปแค้มป์ปิ้งกัน แล้วยังติดลองวีคเอนด์อีก
โชคดีของอาร์เธอร์ที่เพื่อนๆในกลุ่มมากันได้ครบ ไม่งั้นคงมีเศร้าเล็กๆ...

มีอุปกรณ์หลอกเด็กชายกันหน่อย Tattoo Bakugan ฮิตกันเหลือเกิน

น้องแอนดรูว์ก็เพลินกับการปีนขึ้นปีนลง

และเจ้าโยกเยกตัวนี้

กินนมอิ่มแล้ว อุ้มมาถ่ายรูปกันหน่อยค๊า
หนูแองจี้ 2 แกละ ผมหนูมาบังตีนเหยี่ยวหม่ามี๊ ถ่ายใหม่น๊า...

งัดไม้ตายของแม่มดสาว ฮ่า ฮ่า ไม้ทำบับเบิ้ล หลอกเด็กได้ผลอีกแล้ว ติดกันเกรียวเลย

โดยเฉพาะหนูเคท ทรงชุดไดเปอร์ (กันเอ๊ง กันเองเนอะ เหมือนอยู่บ้านเลย)
ตามติดไล่จับบับเบิ้ล ตั้งแต่เริ่มเล่น จนเลิกเล่น

เหล่าคุณแม่ของแก๊งเด็กชาย แต่ละคนเริ่มตั้งท้องเวลาไล่เลี่ยกัน
จนได้ลูกชายคนหัวปีที่เกิดในปี 2002 เหมือนกัน
กลับมาบ้าน อาร์เธอร์ยิ้มแก้มปริ ดีใจมาก ขอบคุณหม่ามี๊ที่จัดงานวันเกิดให้
หม่ามี๊ถามอาร์เธอร์ว่า ชอบส่วนไหนที่สุดในวันเกิด
เด็กน้อยตอบ ชอบตอนได้รับของขวัญ

คืนนั้น... แม่ลูกนอนกอดกัน หม่ามี๊กำชับให้อาร์เธอร์ได้รู้ว่า
วันนี้ เมื่อ 6 ปีที่แล้ว เป็นวันที่หม่ามี๊มีความเจ็บปวดทรมานมากที่สุดในชีวิต
เป็นความเจ็บปวดทางกายที่ไม่เคยมีมาก่อน แต่ก็คลายความเจ็บโดยพลัน
เมื่อได้ยินเสียงร้องและได้เห็นหน้าเจ้าตัวน้อยที่อยู่ในพุงหม่ามี๊มากว่า 10 เดือน
ฉะนั้น... วันเกิดอาร์เธอร์ในทุกๆปี อาร์เธอร์จะต้องคิดถึงหม่ามี๊ก่อนใครนะครับ...
เสียง ครับ ตอบมาพร้อมรอยยิ้มและกอดกระชับหม่ามี๊ไว้แน่น

ความทรงจำในวันนั้น ต้องใช้ไดอารี่ช่วยจดบันทึก
Thanks to Diary Club

รักลูกมากนะครับ...พี่อาร์เธอร์

Toronto August 10, 2008 107: 20777
So long
|