คุณชายใหญ่อาร์เธอร์ปิดเทอม
เปิดไฟเขียวชายกลางแอนดรูว์ได้ไปโรงเรียนกับเค้าบ้าง
เพื่อช่วยพัฒนาการด้านภาษา การเล่นกับเพื่อนๆวัยเดียวกันและการเข้าห้องน้ำ
อยากให้แอนดรูว์เลิกไดเปอร์ในช่วงซัมเมอร์นี้
...มีโจทย์อยู่ว่า...
โรงเรียนต้องเป็น Structure มีตารางเวลาของกิจกรรม ที่แน่นอน
เพื่อให้แอนดรูว์ได้ฝึกวินัยในการอยู่ร่วมกับคนอื่น
โดยปกติ โรงเรียน จะปิดช่วงซัมเมอร์กัน
แม่หมูก็สืบเสาะ ค้นหาโรงเรียน
พอดีมีโรงเรียนกึ่งเดย์แคร์ใกล้บ้าน เปิดสอนในช่วงซัมเมอร์ ...โป๊ะเช๊ะ...
สามารถเลือกไปแบบเต็มวันแต่พาร์ททาร์ม คือ จะไป 3 วันต่อสัปดาห์
เรากำหนดว่าจะเป็นวันอังคาร พุธ - พฤหัส
แต่อาจจะขยับเปลี่ยนวันได้ ถ้าติดธุระในวันไหน
หม่ามี๊เข้าไปคุยกับซุปเปอร์ไวเซอร์อยู่ 2-3 หน พาแอนดรูว์ แด๊ดดี๊และพี่น้องไปดูด้วยกัน
แอนดรูว์ชอบ เห็นของเล่น วิ่งปรี่เข้าไปต่อพาสเซิล (ของโปรด) เลย
ตกลงเราสมัครเข้าเรียนโรงเรียนนี้ เริ่มต้นเดือนกรกฎาคม
****************************
...กิจวัตรวันไปโรงเรียน...
เช้าตื่นมา... แต่งตัวแต่ละคน ให้กินอาหารเช้า พร้อมออกเดินทาง (ด้วยเท้า)
รถติดเราไม่กลัว เพราะเราเดินไป ฮ่า ฮ่า
ระยะทางจากบ้านถึงโรงเรียน ประมาณ 1 กิโลแม้ว.. เอ๊ย.. กิโลเมตร
พี่อาร์เธอร์เดินกับหม่ามี๊ ให้แอนดรูว์ และ แองจี้ นั่งสโตรว์เลอร์ 2 ที่นั่ง
แรกๆให้ลูกถนอมแรงไว้หน่อย ถ้าให้แอนดรูว์เดินไกลๆแต่เช้า
เดี๋ยวถ้าเกิดจะงอแง ไม่ยอมเดินระหว่างทางหละ ยุ่งแน่...
เอาไว้ไปบ่อยๆให้คุ้นๆ แล้วจะให้หัดเิดินไปเอง..
ระหว่างทางไม่มีอะไรให้ดูเพลิดเพลินสักเท่าไหร่ ลูกๆก็ได้แต่ดู...
รถรา สี่แยกไฟแดง สัญญาณไฟข้ามถนน ป้ายต่างๆ และ สถานีรถไฟใต้ดิน
พี่อาร์เธอร์ช่วยปิดประตูรั้ว เอ.. แล้วเราจะเข้าได้ไหมเนี่ย... (ดูป้ายซิจ้ะ)
รังนกพิราบ ใต้สะพานทางรถไฟ
สถานีรถไฟฟ้า Warden
****************************
ไปมาแล้ว 5 วัน
...ตอนไปส่ง...
ตอนแยกจาก 4 วันแรกที่ไปส่ง ไม่มีร้องไห้งอแงตอนบ๊ายบายหม่ามี๊
แอนดรูว์ เคยแยกจากหม่ามี๊ตอนที่ไปส่งให้เล่นกับเพลย์กรุ๊บ ห่างกันได้ 3 ชั่วโมง
แต่แอนดรูว์จะอยู่ที่โรงเรียนนี่ เกิน 6 ชั่วโมง
ถ้าหม่ามี๊บอกว่า See you later.. Alligator.
แอนดรูว์จะรู้ว่า เดี๋ยวหม่ามี๊ก็จะมารับ บ๊าย บาย ส่งจุ๊บ...
แต่วันสุดท้าย พอลงจากสโตรว์เลอร์ มีลังเลเล็กน้อย ขออ้อน ขอกอดหม่ามี๊ด้วย
กอดกัน 1 นาที ก็ตามคุณครูไปเล่นในห้อง ไม่เหลียวหลังมามองหม่ามี๊เลย
...ตอนไปรับ...
แอนดรูว์เล่นอยู่ที่เพลย์กราวด์ จะดีใจมากเมื่อเห็นหม่ามี๊ไปรับ
ร้องเรียกหม่ามี๊เสียงดัง ดีใจ กระโดดโลดเต้น
ทุกวันหม่ามี๊จะขับรถไปรับ คอยถาม คอยเช็คว่า เป็นยังไงกับโรงเรียนวันนี้
ชอบไหม กินอะไรบ้าง ไปฉี่ อึที่ห้องน้ำหรือเปล่า นอนหรือเปล่า
หม่าีมี๊ก็คอยถามจากซุปเปอร์ไวเซอร์ทุกวัน
2 วันแรก มีร้องไห้ตอนหลังจากตื่นนอนตอนบ่ายเล็กน้อย
พอครูเข้าไปหา ปลอบนิดๆก็โอเค
แอนดรูว์เล่นและทำตาม Instruction ของคุณครู
ได้รับคำชมเรื่องความเฉลียวฉลาด และรู้หนังสือได้ดี
แต่ยังไม่ค่อยพูดคุย หรือเล่นกับเพื่อนๆวัยเดียวกัน ค่อยๆปรับตัวนะครับลูก
เด็กชายคนนี้ เพิ่งเริ่มจะหัดพูดจริงๆจัง เมื่อไม่กี่เดือนมานี้เอง
แล้วก็ยังไม่บอก อึ ฉี่ Not yet pee in the toilet bowl.
เด็กๆในเมืองหนาว จะมีโอกาสได้ฝึก Potty train ก็ตอนช่วงหน้าร้อนนี่แหละ
ตอนอยู่บ้านหม่ามี๊ก็ต้องฝึกกันด้วย เช็ดฉี่กันทั้งวัน เฮ้อ... เหนื่อย... แต่ก็ต้องทำครับ
ที่หนักใจสุดๆก็คือ...
แอนดรูว์ ไม่กินอาหารอะไรเลยครับ กินแต่นมกับแคร๊กเกอร์นิดหน่อย
สงสัยห่วงแต่เล่น และกินอาหารแบบที่เด็กๆคนอื่นเค้ากินไม่ได้
ปกติก็เป็นเด็กกินยากอยู่แล้ว พอรับกลับบ้าน กระโดดไปที่โต๊ะอาหารขอกินทันที
พอวันหลังๆ ก็เริ่มรู้แล้วว่า ถ้าไม่กินต้องทนหิวถึงเย็น ก็เลยยอมกินบ้างเล็กน้อย
หม่ามี๊ก็เลยกำชับให้ครูช่วยดูเรื่องกินของแอนดรูว์เป็นพิเศษหน่อย
ถ้าไม่กินอาหาร ขอให้กระตุ้นให้กิน ต้องไม่ให้อดจนท้องกิ่ว
อย่างน้อยต้องกินนม หรือน้ำผลไม้ เพราะตอนนี้อากาศร้อนแล้ว ไม่งั้นจะขาดน้ำได้...
ตอนเย็นหม่ามี๊ขับรถไปรับ วันแรกอัดคลิปมาด้วย ตอบตรงกันข้ามหมดเลย แอบยิ้มด้วย
ปากไม่ตรงกับใจ หุหุ
ร้องเพลงเป็น ก่อนพูดเป็น เชื้อแม่มานแฮงงงงงง...
...ลูกแม่นิฮับ...
Toronto July 13, 2008 99:18170
So long
|
