จากคนละฟ้า จากคนละแผ่นดิน
กลับมาโบยบินข้ามไปสุดฟ้าจนได้พบกัน
6 ปี 2 เดือนที่แล้ว
(ว่าที่)พ่อหมูและ(ว่าที่)แม่หมูก็จากบ้านเกิดมาตุภูมิ
โบยบินมาอยู่แดนไกลซะค่อนโลก
ตั้งหลักปักฐานให้ครอบครัวหมูจนมีลูกหมูได้ 3 ตัว
มาวันนี้ครอบครัวหมูได้มีโอกาสเปิดบ้านต้อนรับเพื่อนเก่า(แต่ยังไม่แก่ อิอิ)
ย้ายถิ่นฐานมาแคนาดาเหมือนกันกับเรา
เพื่อนเจนแอนด์พี่เล็ก น้องธีร์ น้องนิชา และเจ๊ติ๋ม (พี่สาวของเจน)
และน้องน้อยนัมเบอร์ทรีในพุงแม่เจนอีกหนึ่ง
ฮ่า ฮ่า ว่าที่แม่ลูกสาม... มีเพื่อน(ร่วมชะตากรรม)แล้วเรา
เจนมาอยู่กับเราได้เกือบ 3 อาทิตย์แล้ว
เฮฮามาก วุ่นวาย ยุ่งเหยิงกันไปหมด ผู้ใหญ่ 5 คน เด็กเล็กๆอีก 5 คน
กระจอง งอแงกันจ้าละหวั่น ไม่มีได้เงียบเสียงกันเลย หนุกหนานๆ
ตอนนี้หาบ้านได้ใกล้ๆกันแล้ว อยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน
ต้นเดือนหน้าได้ย้ายเข้าไปอยู่ เป็นเพื่อนบ้านกัน
เดี๋ยวได้ไปเดินมา พาเหรดกันรอบหมู่บ้าน แหงมๆ
น้องธีร์กับท่าผาดโผนที่โรงเรียนใหม่ ที่เดียวกับพี่อาเธอร์ เริ่มเรียนต้นเดือนกันยายน
ครอบครัว Canada Geese เดินพาเหรดกันในหมู่บ้าน
************
ตั้งแต่เจ๊ออมกลับไป อากาศอุ่นๆได้อาทิตย์เดียว
อาการแพ้อากาศของหม่ามี๊ดีขึ้น (สงสัยคงแพ้ทางเจ๊ออมซะมากกว่า 55)
แต่... อาทิตย์ต่อมา ป่วยกันระนาวคะ
ทั้งครอบครัวหมูและแขกผู้มาเยือน...หวัดรับประทาน
หม่ามี๊ต้องพาน้องๆไปส่งและรอรับพี่อาเธอร์ที่โรงเรียน
เช้าๆ กว่าจะลืมตาตื่น ปลุกลูกๆตื่น (บางวันลูกๆก็มาปลุก แหะๆ)
จัดการเปลี่ยนไดเปอร์ เปลี่ยนเสื้อผ้าให้แต่ละคน
จัดกระเป๋า เตรียมอาหาร ป้อนอาหาร
แพคอาหาร โซโล้คนเดียว โอ้แม่เจ้า...เหนื่อยๆๆ
วันแรกๆก็ไปด้วยแท๊กซี่ แล้วต้องพาน้องๆเตร็ดแตร่(แกร่ว)อยู่แถวๆโรงเรียน
2ชั่วโมงกว่า รอพี่อาเธอร์เลิกเรียน
บางวันก็ลองกลับทางรถไฟใต้ดิน(3 สถานี) ต่อด้วยรถบัส (2ป้าย)
สถานีต้นทาง (Warden) สถานีปลายทาง (Woodbine)
ล้วนแต่ไม่มีลิฟต์และบันไดเลื่อน นั่นหมายความว่า...
ต้องแบกสโตรว์เลอร์พร้อมน้ำหนักเด็กขึ้นลงบันไดสูงๆของบัสแพล๊ตฟอร์มด้วย
แต่ละวันต้องคำนึงถึงภาวะอากาศ ฝนตก แดดออก ลมแรงไหม
จะแต่งตัวลูกยังไง ต้องเอาร่ม แจ๊กเก็ตตัวไหน มีหมวกมีฮุตหรือเปล่า
จะเอาสโตรว์เลอร์ตัวไหนออกไป สองที่นั่ง หนึ่งที่นั่ง หรือก้านร่ม
แล้วต้องเอากระเป๋าสะพายหนูแองจี้ไปทุกวัน
วันนี้จะเดินไปไหน เดินใกล้ เดินไกล(ส่วนใหญ่ มีแต่เดินไกล)
แอนดรูว์จะยอมเดิน(ด้วยดีๆ) หรือเปล่า
แองจี้จะมีที่นอนไหม ถ้าแอนดรูว์ไม่ยอมเดิน แล้วเอาสโตรว์เลอร์ที่นั่งเดียวไป
แองจี้ไม่ยอมนอน(ในท่านั่ง)ในกระเป๋าแครี่เออร์ด้วย เธอบ่นสุดๆ
นี่แหละรสชาติของชีวิต...
จะป่วย จะไม่สบาย จะหนัก จะหนา
ก็ต้องออกไป เพื่อลูกจะได้ไปโรงเรียน (ฟังดูรันทดเนอะ)
หุหุ... แต่ละวัน เรียกได้ว่า CHALLENGING มากๆ
ช่วงที่ผ่านมาเลยห่างจากการอัพไดฯไปพอควร เดี้ยง.. ป่วยอยู่เป็นสองอาทิตย์
จนเสียงไม่มี แหบแห้ง อุบาทว์มาก พูดไม่เป็นภาษาเลย หุหุ
รู้ชะตากรรมล่วงหน้าเลยรีบอัพทริปไนการ่าฟอลจนเสร็จ
พอเพื่อนเจนและครอบครัวมาพักอยู่บ้านเรา ก็ไม่มีว่างกันเลยหละ
(แล้วเคยมีวันว่างด้วยหรอเธอ??)
เอ๊ะ.. ดูเหมือนมีแต่ บ่นๆๆๆๆ นะ ไดฯหน้านี้ เก็บกด เก็บกด มานาน... อิอิ
************
อาทิตย์ก่อนวันเกิดแม่หมูเอง ออกไปธุระยุ่งๆ
แวะซื้อเค้กช๊อคโกแลตมาให้เด็กๆกินกันดูคลิปที่เด็กๆร้องเพลงHBDให้นะคะ
น้องธีร์ร้องเวอร์ชั่นภาษาจีน อาเธอร์ร้องภาษาฝรั่งเศส
(อาเธอร์หลุดปากบอกอายุหม่ามี๊ไปด้วย... รู้แล้วเหยียบไว้ลูก... เิขินหงะ ฮ่าๆ)
แล้วกะว่าจะให้แอนดรูว์ร้องภาษาอังกฤษ
(แอนดรูว์ฝึกร้องในรถมาทั้งวัน ไม่ได้บอกด้วยนะ เค้าร้องของเค้าเอง)
แต่พอเรียกให้มาร้อง กลับไม่ให้ความร่วมมือเลย...
ให้ช่วยกันเป่าเทียน( แค่เล่มเดียว) ยังเป่ากันตั้งนาน
การ์ดแฮนด์เมดจากเด็กชายอาเธอร์อีกแล้ว บรรจง ตั้งใจทำให้หม่่ามี๊
แอบทำให้คืนก่อนวันเกิด ให้แด๊ดดี้ดูต้นทางให้ กะว่าจะเซอร์ไพรส์หม่ามี๊
อาเธอร์ก็เขียนการ์ดHBDให้แด๊ดดี๊เหมือนกัน (ก่อนหน้าวันเกิดหม่ามี๊ 9 วัน)
แด๊ดดี๊บอกให้ถ่ายรูปมาลงในไดฯแล้วลองให้เปรียบเทียบกันดูซิ
แบบ.. สวยน้อยกว่ากันหน่อยเดียวเอ๊ง...ทำเอาแด็ดดี๊แอบน้อยใจ อิอิ
ด้านหลังมีบ๊อกซ์ Love it Box ให้เช็คด้วยนะ ว่า ชอบ หรือ ไม่ชอบ
ชอบ ถูกใจอยู่แล้วคะ คุณลูกชายขา ไม่ต้องซื้อหาของขวัญใดๆมาให้หม่ามี๊หรอก
แค่สิ่งที่ลูกตั้งใจทำให้ด้วยใจจริง ไม่ดื้อ เชื่อฟังและรักหม่ามี๊มากๆ
ก็เต็มตี้นหัวใจมากๆแล้วลูกเอ๋ย..
วันเกิดทุกๆปี ก็อยากขอพรให้ตัวเองมีสุขภาพดี ไม่มีโรคภัย ไม่เจ็บไข้ได้ป่วย
ขอให้มีร่างกายที่แข็งแรง เรี่ยวแรงและพลังงานมากมาย
จะได้ประกอบกิจวัตรประจำวัน(ที่หนักหน่วงของแม่ลูกสาม)ได้เต็มที่
....สาธุ...
************
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรจากหน้าที่แล้วนะคะ
กระแสจิตส่งผ่านถึงกันได้... ตอนนี้อาการป่วยดีขึ้นแล้วคะ
จะมาอัพไดฯต่อแล้วหละ 555 ทำเป็นคุย คอยดูแล้วกัน
ส่วนการบ้านแทค ขอดองต่อ อ้าว... อีกแระ...
************
Toronto June 23, 2008 94:16690
So long
|
