ในที่สุด ก็ได้ฤกษ์คลอดบันทึกภาคสุดท้ายของ Trilogy การคลอดลูกหมู
...เ้ท้าความก่อน...
พอ Andrew อายุได้ 1 ขวบ 4 เดือน เราก็เริ่มเดินหน้า โครงการ No.3 กันหละ
ช่วงซตพ. (ซึ่งต้องพิสูจน์) นั้น วันปีใหม่พอดี
ครอบครัวเราก็ไปทำบุญที่วัดไทยและวัดจีนแถวๆ Richmond Hill
หม่ามี๊อธิษฐานขอจากเจ้าแม่กวนอิมว่า
ถ้าหากท้องขอทรงโปรดประทานลูกสาวให้ครอบครัวหมูของเราด้วย
คราวนี้หม่ามี๊ไม่ได้ซื้อที่ตรวจมาตรวจผลเอง
รอให้ผ่านวันนัดกับป้าแดงไปสัก 1 อาทิตย์ พอป้าแดงผิดนัด
และ หม่ามี๊มีอาการท้องอืดท้องเฟ้อ ก็ไปตรวจที่คลีนิคเลย
เหมือนเคย Hitachi อีกแล้วครับทั่น
โทรบอกอาม่า อาม่าไม่ค่อยตื่นเต้นเลยรอบนี้
แค่โทรไปจองตั๋วเครื่องบินล่วงหน้าก่อนสักครึ่งปี
แต่ตั๋วก็เป็นแห้วจนได้ อาม่า(คุณยาย) มีหลานชาย 4 คนแล้ว
ท้องนี้เลยลุ้นหลานสาว คอยติดตามถามผล U/S อยู่ตลอด
แต่หนูน้อยก็หนีบซ๊า... ไม่ยอมให้ใครเห็นจริงๆ จึงต้องรอลุ้นสุดๆ
ส่วนฝั่งอาม่า(คุณย่า) ก็จะได้หลานคนที่ 11 จะเป็นชายก็ได้ หญิงก็ดี
อาม่าติดปัญหาตั๋วเครื่องบิน กว่าจะได้ตั๋ว ลุ้นกันจนเหนื่อย
และจะมาวันที่ 29 สิงหาคม พร่ำบอกหนูน้อยให้รออาม่ามาก่อนนะ
Due Date ของหนูคือ วันที่ 5 กันยายน 2007
หม่ามี๊ทำงานจนถึง 2 อาทิตย์ก่อน ดิวเดท
วันศุกร์ทำงานวันสุดท้าย วันเสาร์พักอยู่บ้านจัดเตรียมข้าวของให้พร้อมรบ
ตามประสา Nesting Instinct ของคนท้องแก่
ตกกลางคืนยังนั่งอัพไดฯตอน Expect the Unexpected
เสร็จตอนตี 1 กว่าๆ แล้วเข้านอน
วันอาทิตย์ที่ 26 สิงหาคม 2550
ตื่นเช้ามาตอน 7 โมง ในท่านอนหงาย
จะลุกขึ้นท่านั้นไม่ได้ เลยขยับพลิกตัวตะแคง
ทันใดนั้น... โพละๆๆ Splashๆๆ เหมือนกับฉี่แตก แต่ไม่ใช่ฉี่หรอก
รู้เลยว่าน้ำเดิน แต่ไม่แตกโพละ (แบบเสียงน้ำกระทบพื้น)
ออกมาเป็นแกลลอนเหมือนตอนคลอด Andrew
ลุกขึ้นมาห้องน้ำ ฉี่ไหลเป็นสายน้ำตกเลย
รีบสังเกตุสี เหลืองเข้ม ธรรมดาของฉี่แรกหลังตื่นนอน ไม่มีสีแดงไวน์ก็โอเค
วันนี้คลอดแน่ๆ น้ำก็ยังออกมาเรื่อยๆ ตั้งสติก่อน
ในบ้านยังเงียบสงบ Daddy ไปทำงานแล้ว
ลูกๆยังหลับอยู่ โทรหา Daddy กดกระหน่ำกี่ครั้งๆ ก็ไม่รับสาย
โทรไป Daycare ที่คุยกันไว้ว่าจะฝากลูกวันคลอด ไม่มีคนรับสาย
รีบโทรหาเพื่อนๆ โทรหานีน่า (ไม่ได้รับสาย คงยังนอนอยู่)
โทรหาเอ รับสาย ตื่นแล้ว ว่างด้วย มาหาหน่อยเร๊ว
ช่วยดูลูกๆให้หน่อย ติดต่อ Daycareไม่ได้
จะหอบลูกๆไปรพ.ดูเราเบ่งคลอดก็กระไรอยู่
โอเช.. เดี๋ยวมา 10 นาทีเจอกัน รีบไปอาบน้ำ สระผม แต่งตัว
พอดีนีน่าโทรกลับมาบอกเห็นเบอร์โทรของเรา miss call อยู่
นึกเป็นห่วงเลยรีบโทรกลับมา ดีมากเพื่อน เราจะคลอดแล้ว
ติดต่อคุณสาระมีมิได้ เพื่อนใจดีเหลือหลาย
อารามรีบออกจากบ้าน ฟันเฟินมิได้แปรง ให้คุณสามีช่วยบึ่งรถมารับเราไปรพ.
เหตุการณ์ต่อจากนั้น เคยบันทึกเป็น Delivery Agenda คร่าวๆไว้ในไดอารี่แล้ว
7:45 ก็ไปถึงห้อง Triage room for assessment ปากมดลูกเปิดแค่ 2 ซม.
แต่รู้ว่าวันนี้ ต้องคลอดแน่ๆแล้ว ยังไม่มีความเจ็บปวด
พยาบาลมาคอยซักประวัติ เราเลยย้ำว่าเราต้องได้รับ Antibiotic เพื่อกำจัด GBS นะ
มีหมอฝึกหัด Residence มาเรียนอ่านกร๊าฟ contraction ของเราด้วย
เป็นหมอหญิงชื่อ McDonald ถามว่าต้องการบล๊อกหลังไหม
ถ้าต้องการบอกเค้านะ เค้าอยากติดต่อหมอวิสัญญี
เพราะต้องตามตัวพิเศษในเช้าวันอาทิตย์ ก็มันยังไม่ปวดเลยจะบล๊อกหาอะไร
10:00 เริ่มให้ Penicillin โดสแรกทางสาย IV
แล้วย้ายไปห้อง Delivery Room
ไม่มีอะไรทำ เลยถ่ายรูปเล่นกับนีน่าในห้อง
14:00 ได้ Penicillin โดสที่สอง ยังไม่ปวดเลย พยาบาลบอกว่าจะให้ยาเร่งคลอดแล้ว
แต่เราขอรอสามีมาก่อน Daddy เพิ่งกลับจากที่ทำงาน
ต้องพาลูกๆไปฝากที่ Day care ให้เรียบร้อยก่อน สักพักก็มาถึง
16:45 ได้รับOxytocin (ยาเร่งคลอด) เพราะน้ำเดินมาเกิน 8 ชม.แล้ว
เดี๋ยวน้ำจะแห้งซะก่อน ปวดมากขึ้น สักระดับ 5 ใน 10 พยาบาลบอกจะเพิ่มยากระตุ้น
ต้องการให้ปวดมากกว่านี้ มดลูกจะได้บีบตัวและคลอดเร็วขึ้น
17:45 เพิ่ม Oxytocin เพิ่งเริ่มรู้สึกปวด ยังไม่มาก
ยังคุยบันเทิงอยู่กับ Daddy และเพื่อนๆอยู่เลย
18:30 ลืมตัวว่ากินน้ำไปเยอะ แหะๆ ปวดฉี่อะ
พอจะขอเข้าห้องน้ำ พยาบาลบอกไปไม่ได้แล้ว
เดี๋ยวลูกออกในห้องน้ำ เลยจะเอาถาดมารองให้
ทันใดนั้น... ก็เกิดเจ็บถี่และเพิ่มดีกรีความปวดเป็น 8 ใน 10 แล้ว
จะฉี่ จะเบ่ง อะไรก่อนดี สรุป..ก็ได้ฉี่ก่อน
Active Labor แล้ว ใช้ลมหายใจช่วยบรรเทาความเจ็บปวด
เป่า.. ฟู๊ด... เป่า.. ฟู๊ด...
ช่วยได้เยอะเลย นับ 1 ถึง 60 ในใจ หรือ หลุดพูดออกมาบ้างบางครั้ง
เพราะ Contraction แต่ละครั้งจะไม่เกิน 60 วินาที
18:45 ขอให้พยาบาลเช็คว่าปากมดลูกเปิดเท่าไหร่แล้ว
เพราะกำลังอยากเบ่งคลอด เธอบอกว่า ไม่อยากเช็คให้บ่อยๆ เดี๋ยวติดเชื้อ
อ้าว..แล้วไง... อยากเบ่งอะ จะเบ่ง!!
เธอเลยรีบใส่ถุงมือ ตกลงเช็คให้ เปิด 7 ซม.
ไม่ไหวแล้ว จะเบ่งแล้วนะ เธอบอก รอก๊อน....!! เลยพยายามหุบขาไว้
เธอเลยรีบเพจหมอ on-call หมอเด็กและหมอ residence
แล้วตะโกนเรียกเพื่อนพยาบาลมาช่วย เข้ามา
18:47 เอ้าหละ... อั้นไม่อยู่แล้ว ต้อง push ตอนนี้
พยาบาลส่งสัญญาณ BABY CROWNING หัวลูกมาจ่อทางออกแล้ว
โอเช... เปิดเต็มที่ 10 ซม.แล้ว เบ่งได้เล้ย แม่คุณ... .NOW
กัดฟันเบ่ง
ฮื๊ด....................
ฮื๊ด....................
ฮื๊ด....................
ฮื๊ด....................
ฮื๊ด....................
5 ฮื๊ด.................... เท่านั้นหละ ไม่ขาด ไม่เกิน (เพราะนับไว้)
หัวเด็กก็ออกมา
19:00 เบ่งอีกทีตัวก็หลุดออกมา
เพื่อนนีน่าตะโกนดังลั่น ได้ผู้หญิง!
Daddy ทำหน้าที่ตัดสายสะดืออีกแล้ว
เสร็จแล้วเค้าก็ยกลูกมาวางไว้ที่อกเราเลย
อุแว๊............ อะแง๊.............อะแง๊.............อะแง๊.............
สำหรับการคลอดครั้งสุดท้าย
หมอมาไม่ทันทำคลอดเราอีกแล้ว มีแต่พยาบาล 2 คน
ยังดีที่มีหมอเด็กมาคอยรับลูกให้ เช็ดตัวให้เรียบร้อย
หมอ Residence Dr. McDonald ก็เพิ่งเข้ามา เลยได้ช่วยเย็บแผล
หมอเวร Dr.Y.Yung เข้ามาทีหลัง ตรวจดูความเรียบร้อย เซ็นเอกสาร
เป็นคนเดียวกับที่ทำคลอดให้ตอนคลอดอาเธอร์ ลูกหมูตัวแรก
ดูหน้าหม่ามี๊โดนเย็บแผล เจ็บจี๊ด..
19:30 ก็ได้ Breastfeeding เป็นครั้งแรก
22:00 ก็ย้ายไป Postpartum Recovery Room
เป็น Private Room ห้อง 712
ครั้งนี้ อัพเกรดจากห้องคู่ จ่ายเพิ่มแค่ 20 เหรียญเอง
คืนนั้น Daddy ก็นอนเฝ้าอยู่ข้างๆ
คราวนี้ ลุกไปเข้าห้องน้ำได้เองแบบสบายๆ ไม่เจ็บแผลเท่าไหร่
รู้แล้วว่า..ต้องตระเตรียมข้าวของและจัดการตัวเองอย่างไร
นอนค้างที่รพ.ได้ 1 คืน รุ่งเช้า Daddy ก็ไปรับพี่ๆมาเยี่ยมน้อง
แล้วค่อยกลับมารับอีกที อยากจะออกตั้งแต่ตอนบ่ายวันถัดมา
แต่รพ.เค้าบอกต้องรอให้เด็กอายุครบ 24 ชม.ก่อนถึงให้ออกได้
โอย.. กว่าจะตรวจครบกระบวนการ ให้ออกได้ก็ตั้ง 3 ทุ่มแหนะ
อยากพาน้องกลับบ้าน...
น้องสมใจ เอ๊ย.. น้อง Angie ออกมาด้วย
น้ำหนักแรกคลอด 3,530 กรัม ( 7 ปอนด์ 12.5 ออนซ์)
ตัวยาว 50.5 ซม.รอบหัว 33.5 ซม.
แหม.. ลูกหมูทั้ง 3 ตัวเนี่ย ไซส์เดียวกันเลย
5 วันต่อมา หม่ามี๊เปิดหนังสือตั้งชื่อให้ว่า
เด็กหญิง วิชญา ตระกูลขจรศักดิ์
ความหมายเดียวกับพี่ชายทั้งสองคน คือ
...ผู้มีวิชา ผู้รู้แจ้ง...
จากอายุครรภ์ 38 สัปดาห์ 4 วัน
ลูกหมูตัวที่ 3 เป็นลูกหมูเกิดตอนหัวค่ำ เตรียมเข้าเล้านอนอุตุ
น้องแองจี้ถึงได้นอนเก่งและเลี้ยงง่ายกว่าพี่ๆ
นอนกลางคืนได้ยาว 6 - 7 ชม.ตั้งแต่ครบ 1 เดือน
หม่ามี๊ก็เพลียด้วย เลยไม่ปลุกขึ้นมาให้นม
ให้หนูได้นอนยาว เลยงดนมมื้อดึกไปโดยปริยาย
5 เดือนผ่านไป ก็ยังมีให้นมมื้อดึกอยู่ 2 ครั้ง (หรือมากกว่า) ต่อคืน
แต่ทำไมกินไม่จุเท่าพี่ๆหละ ก็ตอนกินโดนกวนอยู่ตลอด
ได้ยินเสียงพี่ๆเล่นก็อยากจะโดด พุ่งไปเล่นด้วยอยู่เต็มประดา
ตรวจดูผลงาน สำเนาถูกต้อง
คราวหน้าจะมีรูปหนูมาให้ดูเยอะๆเลยค๊า..
Toronto January 26, 2008 72:8600
So long
|
